Sna seachtainí amach romhainn beidh an bheirt Eoghanach álainn ag bualadh le mórcheoltóirí traidisiúnta agus comhaimseartha agus ag léiriú an chultúir áitiúil Ghaelaigh ar fud na sé chontae.

Á chraoladh ar BBC 2 gach oíche Dhéardaoin ar 10in, díríonn an chéad chlár den tsraith nua ar cheolchoirm speisialta de chuid an bhanna Flook a taifeadadh ag Cearnóg Theach na gCustaem i mBéal Feirste le déanaí.

Faigh blas air…

Díríonn Fran ar shaol Fran Costello, leas-bhainisteoir ar St Peter’s United, foireann sacair a imríonn sa Dara Roinn de Shraith Shinsearach Chúige Laighean.

Ní raibh St Peter’s sa Chéad Roinn le beagnach deich mbliana anuas ach dar le príomhcharachtar an chláir go bhfuil sé sin ar fad le hathrú i mbliana agus tugann sé cuireadh do chriú ceamara cluichí na foirne a leanúint.

Cé nach féidir le Fran sacar a imirt a thuilleadh mar gheall ar ‘aimhréidh mhíochaine’, is fear an-ghóthach é – ó na séisiúin traenála a shocrú, an mionbhus a eagrú agus na himreoirí a mhuscáilt – agus tugann sé faoina chuid cúraimí go dáiríre díosgraiseach i gcónaí.

Fiú ón chur síos gairid sin is féidir mianach grinn na sraithe a fheiceáil agus cuireann taispeántas Darragh Humphreys i ról Fran go mór le cur i láthair an ghrinn chéanna.

Is iarchéimí de chuid Choláiste na Tríonóide i mBaile Átha Cliath é Darragh, áit a ndearna sé féin agus duine de scríbhneoirí/stiúrthóirí na sraithe, Richie Conroy, céim sa Luath agus Nua-Ghaeilge.

“Bhuaileamar le chéile ar an ollscoil, ” arsa Richie, “agus is cairde sin le Mark Hodkinson, an scríbhneoir/stiúrthóir eile.”

“Bheartaíomar rud éigin den saghas seo a dhéanamh le chéile cúpla bliain ó shin agus tháineamar suas le Fran.”

Is léir ón saothar deiridh gur bhain an fhoireann an-sult as bheith ag obair ar an tsraith (tá siad ag ullmhú le haghaidh sraith uimhir 2 cheana) agus tá Richie agus Mark fiú le feiceáil ann chomh maith mar fhir ghóraí.

Duine eile a bhfuil páirt aige ann níos déanaí ná laoch Fran, iarbhainisteoir na hÉireann féin, Brian Kerr.

Bhíothas in ann atmaisféar agus spraoi Fran a bhlaiseadh cheana féin ar Setanta agus TV3, agus beidh an DVD ar fáil ón suímh www.frantheseries.com ó Deireadh Fómhair ar aghaidh.

Scéal grinn atá in The Hangover, arna stiúiriú ag Todd Phillips agus scríofa ag Jon Lucas is Scott Moore.

Is é an príomhscéal leis an scannán seo ná go dtéann ceathrar leaids go Las Vegas chun oíche chraiceailte a bheith acu, roimh bhainis dhuine acu.

Is é sin go díreach an méid atá déanta acu, ach éiríonn sé soiléir go ndeachaigh siad thar fóir nuair a fheiceann siad gur chaill siad an fear atá chun pósadh ar an lá dár gcionn!

Is í an t-aon fhadhb, áfach, ná nach gcuimhin leo go léir an méid a tharla an mhaidin i ndiaidh mar gheall ar bharraíocht alcóil…

Is iad na príomhcharachtair sa scannán ná Phil (Bradley Cooper ó Yes Man agus ón tsraith teilifíse Alias) agus Stu (Ed Helms ón leagan Meiriceánach de The Office), a dhéanann sár-iarracht chun dul timpeall Las Vegas chun a gcara Doug (Justin Bartha) a aimsiú.

Buaileann siad le tíogar i leithreas (jóc ar bith!), drongadóir Síneach aerach, bean chéile nua Stu (Heather Graham, atá ar fheabhas) agus Mike Tyson.

Is aisteach agus craiceáilte an scannán é, ach oibríonn sé go han-mhaith. Le macalla de Dude, Where’s My Car? le feiceáil ann, is scannán do na leaids é seo, ach gan a bheith lodartha.

Tá i bhfad níos mó béime ar na jócanna ná ar an scéal féin.

É sin ráite, is annamh nach ndéanann an scéal aon chiall, agus téann an scéal ar aghaidh ar an luas ceart tríd i gcónaí.

Tá aisteoireacht na bpríomhdhaoine anseo sár-mhaith, agus tá an ghuthaíl (delivery) ghrinn acu ar fheabhas.

Pointe maith eile faoi The Hangover ná an fuaimrian – ó rap go R’n’B agus rac-cheol, bainfidh chuile duine sult as.

Is cinnte go molaim é seo do na leaids ar oíche amuigh, ach bainfidh na cailíní sult as seo chomh maith, dár ndóigh.

Scott de Buitléir

Is iomaí scannán amuigh ansin leis an fhoirmle sheanchaite sin de chúpla déagóir Meiriceánach ag titim i ngrá le chéile le linn an tsamhraidh is fearr dá saolta.

Tá cuid acu greannmhar, cuid acu maoithneach agus téann cuid acu thar fóir ar fad.

Ach níl an mhórchuid acu leath chomh maith le Adventureland.

Bunaithe ar an taithí a bhí ag an stiúrthóir/scríbhneoir Greg Mottola an bhliain sula ndeachaigh sé ar ollscoil, leanann an scéal James (Jesse Eisenberg) atá ag iarraidh airgead a shábháil le dul ar choláiste iarchéime.

Níl mórán de rogha aige agus sa deireadh glacann sé post ag sean-pháirc siamsaíochta, nach bhfuil ar an tarraingt is stílmhara sa bhaile, d’fhéadfá a rá.

De réir a chéile áfach cuireann sé aithne ar a chomhoibrí Emily (Kristen Stewart) agus ag deireadh lá amháin oibre – 4 Iúil le bheith beacht – tosaíonn na tinte ealaíne agus, más mian leat, an cheimic eatarthu.

In ainneoin go bhfuil cuma an chlísé air sin ar fad, tá an scannán úr: éadrom agus greanmhar ar thaobh amháin ach téann sé i bhfeidhm ort ar an taobh eile.

Oibríonn na haisteoirí go maith le chéile agus is é an toradh ar a dtaispeántais ná saothar an-phearsanta agus sultmhar.

Cé go bhfuil sé suite sna 80í, tá an plota an-oiriúnach don lá atá inniu ann, go háirithe agus cúrsaí airgid níos teannta ná mar a bhí le roinnt blianta anuas, ach briseann an solas agus an dóchas tríd i gcónaí.

Is fiú go mór amharc ar an scannán iontach, as an ghnáth seo, faoi bheirt ag teacht in aibíocht.

Scannán grinn é The Boat That Rocked ó ré óga an raidió bhradaigh a bhfuil foireann láidir aige – Philip Seymour Hoffman, Rhys Ifans agus Kenneth Branagh, mar aon leis an aisteoir as Ros Comáin, Chris O’Dowd.

Cuirtear an déagóir Carl amach go dtí an long raidió, Radio Rock, chun am a chaitheamh in éineacht lena athair báistí ach in áit comhairle fhoirmiúil a fháil uaidh, faigheann sé taithí phearsanta ar shaol rock & roll chraoltóirí an stáisiúin.

Leanann an plota eachtraí laethúla an bhaid – ó iarrachtaí grá go mionnaí móra beo ar aer – agus le linn d’fhoireann an stáisiúin bheith ag baint suilt as an saol cuireann rialtas Shasana pleananna éagsúla le chéile chun stop a chur le raidió bradach.

Rialaíonn siad go bhfuil na stáisiúin mídhleathach sa deireadh ar ndóigh ach ní éiríonn leo croí na réabhlóide ceoil a mharú, ná baol air.

Cé go gcuireann na carachtair chraiceáilte le spraoi an scannáin, agus go bhfuil fuaimrian iontach na 60í ar na buaicphointí móra, téann an scéal ar strae in amanna agus tá cuid de díreach áiféiseach.

Tá go leor ábhar grinn ann mar sin féin agus más féidir leat cur suas le cúpla gné agus casadh nach bhfuil foirfe, taitneoidh an ceiliúradh ceoil seo leat.

Ón chéad radharc, tarraingtear an bréathnóir go hiomlán isteach i scánnan atá in amanna chomh mealltach agus atá sé scáfar, ach gan amhras a théann i bhfeidhm go láidir mar sin féin.

Agus ba chosúil nach raibh aon easaontas i measc criticeoirí ar an phointe sin; d’éirigh leis duais i ndiaidh duaise a bhuachan ar na mallaibh ag gradaim IFTA, gan trácht ar fhéile scannánaíochta Cannes, ar a raibh an première aige i mí na Bealtaine anuraidh.

Insíonn Hunger scéal Bobby Sands, óglach de chuid an IRA a fuair bás ar stailc ocrais 28 bliain ó shin i bpríosún na Ceise Fada, gar do Lios na gCearrbhach.

Bunaithe ar laethanta deireanacha a shaoil, leanann an scannán Sands (Michael Fassbender) agus a chuid comrádaithe mar a throideann siad ar son stádais pholaitiúil, i gcoinne na gcoinníollacha taobh istigh de na H-blocanna, na buailtí laethúla a thugtar dóibh agus ar aghaidh go dtí cinneadh an phríomhcharachtair le dul ar stailc ocrais.

Léirítear dúinn na cúiseanna a raibh an oiread paisin ag na príosúnaithe is a bhí, agus ag an am céanna tugann sé léargas ó thaobh na n-oifigeach príosúin, mar a throid siad leis na mothúcháin a bhí ag cuid acu féin, agus an gníomh gránna a bhí ar bun acu.

Rud amháin nach ndéanann an scannán seo ná dul isteach go domhain sa pholaitíocht.

Ní plé é ar cé acu trodaire saoirse nó sceimhlitheoir a bhí i Sands, ní insítear dúinn cén fáth ar cuireadh i bpríosún é fiú, ach cuirtear fírinne gharbh shearbh an dá thaobh i láthair; brúidiúlacht agus comrádaíocht mar aon, agus fágtar an breithúnas ag an bhreathnóir, go dtí nach bhfuil fágtha ach scéal nach mór é a fheiceáil.

I radharc amháin tochtmhar, amharcann muid ar na hiarrachtaí a dhéanann sagart óg cinneadh Sands le dul ar stailc a athrú.

Ar feadh 10 bomaite gan aon bhriseadh sa radharc, labhraíonn an bheirt fhear ar a n-óige, na slite difriúla a thóg siad, agus faoi dheireadh, ar an chinneadh atá Sands i ndiaidh a dhéanamh.

Is comhrá é a théann i bhfeidhm go mór ort, mar is as sin amach a bhíonn Sands ar meathlú, an chéad chéim dó ar shlí na fírinne.

Ar feadh cuid mhaith den scannán, níl caint nó comhrá ar bith ann fiú, ach in amanna níl gá leis; is leor an salachar, an foréigean agus an tragóid le tionchar a imirt ar an lucht féachana.

Ní mór an t-iontas é mar sin gur bronnadh an duais Camera d’Or, ceann de na duaiseanna is airde sa tionscáil ar Hunger ag féile scannánaíochta Cannes.

Tugtar an duais go speisialta do dhaoine a rinne scannán den chéad uair, ach ní raibh gach duine sásta leis an rogha.

Lochtaíodh McQueen faoin bheith ag glóiriú chúis na stailceoirí ach chosain na moltóirí an cinneadh, ag rá gur scannán é “faoi na rudaí a dhéanann daoine nuair atá siad faoi bhrú géar”.

Thug an stiúrthóir féin freagra ar an cheist, ag rá go raibh coinníollacha sna H-blocanna san am sin chomh holc le Bá Ghuantánamo nó príosún Abu Ghraib sa lá atá inniu ann.

Go deimhin, ní hé Hunger an chéad scannán Éireannach a raibh conspóid bainte leis ag Cannes. Nuair a taispeánadh Some Mother’s Son in 1996, dúradh nár cheart “clú a tharraingt ar  sceimhlitheoirí” ach anois cuimhnítear é mar cheann de na scannáin is cumhachtaí le teacht amach as an tír.

Bhí tuilleadh ratha ag Hunger ar Lá Fhéile Vailintín i mbliana nuair a bhain sé 6 dhuais ag na gradaim IFTA (Irish Film & Television Awards), ‘An Scannán Is Fearr’ agus ‘An tAisteoir Is Fearr’ do Fassbender san áireamh.

Táthar ag súil nach é seo an duais dheireanach don aisteoir óg, ar as Ciarraí ó dhúchas é, mar sin is cinnte go gcluinfidh tú an t-ainm i bhfad níos minice i ndomhan Hollywood san am atá le teacht.

Is léir fosta go bhfuil todhchaí gheal á cruthú di féin ag earnáil scannánaíochta na hÉireann trí chéile.

Is é Hunger an tríú scánnán le bua a bhreith ag Cannes le cúpla bliain anuas; anuraidh bhí bua ag The Wind that Shakes the Barley agus roimhe sin bhí ag an scannán Garage.

Má bhí scannán Éireannach ann ariamh a léiríonn stair an phoblachtánachas ar dhóigh ealaíonta neamhchlaonta, is é Hunger an scannán.

Ní chuireann sé barúil nó dearcadh áirithe amháin in iúl don bréathnóir, ach ina áit sin tugann sé tuairisc ar cad é a tharlaíonn nuair a bhuaileann dhá thaobh le chéile i gcoimhlint nach bhfuil ceachtar acu réidh a ghéilleadh.

Ar thaobh amháin tá grúpa a bhfuil creideamh chomh neartmhar acu go bhfaighfidh siad bás ar a shon, agus ar thaobh eile tá dream ann a bhfuil dualgas acu dlí agus ord a chur i bhfeidhm agus é a choinneáil thar dhaoine a bhfuil fíor-ghráin acu orthu.

Saothar cumhachtach atá ann, grafach b’fhéidir, ach go dtí go n-amharcann tú féin ar an scannán ollrathúil seo, ní fheicfidh tú go díreach cén fáth ar bronnadh na duaiseanna ar fad air.

Fagtar mé féin, agus chuirfinn geall go leor eile, ag smaointiú cén fáth nach bhfuair sé trácht ag na hOscars.

Chonaic mé réamhbhlaiseadh an scannáin seo agus mé ag féachaint ar Zack and Miri Make a Porno agus d’fhéach sé greannmhar go leor.

Bhí jócanna anseo agus ansiúd a chuir ag gáire mé mar gheall ar an ngairsiúlacht ainspianta a bhain leo agus rith sé liom nach bhféadfá scannán tubaisteach a dhéanamh le Paul Rudd ann ar aon nós.

Ach le bheith féaráilte, ní raibh clú agam cé chomh greannmhar, tarraingteach, rómánsúl ná gníomhach a bheadh an scannán. Tá chuile shórt ann, do chuile dhuine.

In ainneoin na droch-theanga agus na gairsiúlachta, d’fhéadfá do dhéarthair óg agus do mháthair a thógáil chuig an scannán seo.

Is ionadaí margaíochta é Danny (Rudd) a théann ó scoil go scoil ag déanamh fógraíochta don deoch fuinnimh ‘Minotaur’ lena chomhghleacaí díograiseach, Wheeler (Seann William Scott leis an páirt a bhíonn aige i ngach scannán a mbíonn sé ann).

Is fuath le Danny an post agus tá droch-dhearcadh aige ar an saol i gcoitinne.

Lá amháin, i ndiaidh dá chailín briseadh suas leis, éiríonn sé chomh feargach go milleann sé a ghluaisteán oibre i dtimpiste carr (le bheith fírinneach is deacair cur síos éifeachtach a dhéanamh ar an ngreann sa phíosa seo).

Mar phíonós, seachas dul go príosún ar feadh tréimhse 30 lá, bíonn air siúd agus Wheeler aire a thabhairt agus am a chaitheamh le pleidhce do pháiste agus déagóir an-aisteach ar fad.

Tríd síos an scannán, tagann an ceathrar le céile i scéal éadrom, ach amannta a théann do chroí go hiomlán. Ait is atá sé mar scéal, críochnaíonn sé leis an troid claímh is fearr dá bhfaca mé ó bhí Antonio Banderas ag léim timpeall mar Zorro roinnt blianta ó shin.

Ar an iomlán, tá an scannán seo le moladh go hard.

Is fada ó bhí scannán grinn Meiriceánach le haon mhaitheas ag baint leis sa phictiúrlann gan ainm Judd Apatow nó Seth Rogen bheith luaite leis.

Is deas chomh maith scannán de chuid léiritheoirí eile a fheiscint agus tá súil agam go gcloisfear níos mó fós faoi Paul Rudd agus Seann William Scott amach anseo, mar is iontach an jab atá déanta acu beirt anseo.

Roibeárd Ó Conchúir

In 2007 léirigh HBO an chéad sraith, a bhí iontach greanmhar le beirt phríomhaisteoir an-cheanúil mar charachtair.

Déanann Brett McKenzie agus Jemaine Clement ón Nua-Shéalainn iad féin a léiriú, agus is é ceol grinn a gceolchoirmeacha beo bunús téama gach cláir.

Tá an bheirt ó Aotearoa i ndiaidh teacht go Meiriceá agus a bpasanna a cháilúint, is é seo an tslí ina mbuaileann siad le bainisteoir a mbanna ceoil, Murray Hewitt (Rhys Darby), atá ina oibrí in Ambasáid na Nua-Shéalainne.

Tá an greann sna cláracha éagsúil óna gcéile ó thaobh téama agus scéal grinn de, ach an-chosúil lena chéile ó thaobh foirme de.

Gealltar go mbeidh cruinniú ag an mbanna áit a léiritear saineolas samhalta na Nua-Shéalannach dúinn i leith an domhain mórthimpeall orthu i slí iontach greanmhar a thuigfidh muintir na hÉireann go maith.

Úsáidtear aoir le spochadh as na carachtair uilig go bunúsach, agus le biorra a chur faoin ghreann.

De ghnáth, is é an bealach a dhéileálann an bheirt le tréithe chultúr SAM a bhíonn mar théama an amhráin a sheinnfidh siad sa chlár.  Tagann na hamhráin ón seó beo a dhéanann an bheirt, agus atá iontach greanmhar ann féin, ach atá thar bheith éifeachtach mar pháirt den chlár freisin.

Roinnt samplaí iontacha de seo ná amhráin Bowie, áit a ndéantar spochadh as David Bowie trí imeartas focal a dhéanamh as focla a amhrán, agus Hiphopapotamous vs Rhymenoceros, áit a n-úsáidtear rapcheol le labhairt faoi na carachtair rapcheoil atá cumtha acu, agus leis sin, spocadh as steiréitíopaí rap go ginearálta.

Tá láithreacht iontach grinn ag Jemaine, agus cabhraíonn sé seo go mór leis an ról atá aige ag déanamh jócanna aonsiolacha i ngan fhios dó fhéin.

I leith Brett, déanann siad imeartas ar easpa muiníne samhalta an charachtair go hiondúil, agus na slite áiféasacha ina ndéanann sé iad seo a sharú.

Cé nach bhfuil ach an chéad cheithre chlár den dara sraith feicthe agam, is oth liom a rá, go bhfuil an chuma ar an gclár go bhfuil an iomarca ama caite acu i Meiriceá.

Is cosúil go bhfuil siad ag breathnú ar chultúr Mheiriceá ón taobh istigh anois seachas mar Nua-Shéalannaigh mar a raibh siad i sraith a haon.

Níor éirigh leo an greann céanna a aimsiú lena n-amhráin nua ach an oiread go dtí an ceathrú clár, áit ar tháinig feabhas mór ar an gclár ina iomlán. Dá bharr seo ceapfainn nach bhfuil an bheirt charachtair, seachas an bheirt san fhíorshaol, chomh mór lena chéile agus a bhí siad.

Cé go bhfuil ag éirí go geal leis an gclár i SAM, ní mholfainn do dhaoine breathnú air mar a mhol mé breathnú ar an gcéad sraith go fóill. Táim ag súil go mbeidh smaoineamh nua ag stiúrtheoir an chláir, James Bobin a stiúir Da Ali G Show roimhe seo, mar a bhí aige le carachtar Ali G a athrú go Borat.

Tá ábhar gáire ann go fóill áfach agus cé nach bhfuil an moladh céanna le dul do shrath a dó, ní hé sin le rá gurb ionann an clár agus an t-eitleán den ainm céanna ó thaobh deireadh ré de!

Tá an clár thar mholadh ceathrar i gcónaí.

Micheál Johnny Ó Meachair

Is scannán greanmhar é seo, in áiteanna, ach d’fhéadfaí é a thuar de bharr sheanfhoirmle na scannán déagóra atá úsaidte aige. Is é, cuirtear cíocha agus tóineanna os ár gcomhair go luath ann.

Buaileann an príomhaisteoir Ian (Josh Zuckerman) le cailín ar an idirlíon, Ms. Tasty (Katrina Bowden), a gheallann dó go gcodlóidh sí leis más rud é go dtiomáineann sé síos chuici sa ghluaisteán a deir sé a bhfuil aige.

Is Pontiac GTO atá ann, é so-aitheanta ó Dukes of Hazard agus roinnt mhaith scannán a léirigh an Duke dúinn ó shin.

Tá Ian agus cara leis, Lance (Clark Duke), le dul trasna na Stát Aontaithe chun bualadh le Ms. Tasty ach, mar is amhlaidh le scannáin déagóirí, athraítear an plean orthu.

Gheall Ian le cailín eile, Felicia (Amanda Crew), go caitheadh sé an deireadh seachtaine léi ag crochadh thart mar chairde, agus dár ndóigh bíonn uirthi teacht leo, agus dár ndóigh tá sí dathúil agus tá easpa muiníne aici le gach buachaill seachas Ian.

Tarlaíonn an-chuid rudaí áiféasacha dóibh ar a mbealach trasna na tíre, agus más rud é go mbíonn fonn ort breathnú ar scannáin mar seo, cuirfidh sé ag gáire thú.

Rud eile dearfach faoi ná na haisteoirí ceannúla. Cé nach bhfuil orthu aon charachtar nua a chumadh, nó an iomarca struis aisteoireachta a chur orthu féin, déanann an príomhthriúr jab maith de. Níl aithne againn orthu sa tslí chéanna a bhfuil aithne againn ar Will Ferrell ná Ben Stiller, agus cuireann sé seo leis an scannán. Cabhraíonn sé seo linn breathnú ar na heachtraí uilig, agus ar an magadh uilig, gan éirí tuirseach den scríbhneoireacht intuartha.

Tá cuma ar an scannán a chuirfeadh brabhsáil idir leathanaigh ríomhaireachta i gcuimhne duit. Tarlaíonn sé nuair a bhíonn Ian ag labhairt le Ms Tasty tríd freastalaí comhrá anaithnid.

Agus é ag éirí níos coitianta bheith ag déanamh comhrá le do chairde ar líne, ar MSN abair, agus bheith ag breathnú ar scannáin ar an idirlíon ag an am céanna, is dóigh go mbeidh an stíl seo scannánaíochta éifeachtach intuigthe, go háirithe do lucht féachana níos óige. Is cinnte go n-úsáidfear arís é amach anseo toisc a éifeachtaí is atá sé comhrá dochloiste a léiriú don lucht féachana agus is léiriú maith é ar líon an eolais a bhfuil taithí againn breathnú air anois ag an am céanna, rud a bhfeicfear níos mó de amach anseo.

Más déagóir tú agus tú ag breathnú ar Sex Drive in éineacht le do leannán, taitneoidh an chríoch mhaoithneach leat, agus más aon duine eile thú, beidh gáire nó dhó agat le linn an scannáin, ach go háirithe le carachtar Seth Green, Ezekial, atá iontach searbhasach. 

Micheál Johnny Ó Meachair

Ba é Slumdog Millionaire a thóg leis rogha na nduaiseanna ag ócáid bhronnta na ngradam Oscar in Hollywood aréir, ocht ngradam buaite aige as 10 ainmniúchán. Seo thíos liosta iomlán de bhuaiteoirí 2009:

SCANNÁN IS FEARR: “Slumdog Millionaire” (Fox Searchlight)

PRÍOMHAISTEOIR IS FEARR: Sean Penn in “Milk” (Focus Features)

PRÍOMH-BHANAISTEOIR IS FEARR: Kate Winslet in “The Reader” (The Weinstein Company)

STIÚRTHÓIR IS FEARR: Danny Boyle as “Slumdog Millionaire” (Fox Searchlight)

SCANNÁN I dTEANGA EACHTRANNACH: “Departures” – An tSeapáin (Regent Releasing)

AISTEOIR TACA IS FEARR: Heath Ledger in “The Dark Knight” (Warner Bros)

BANAISTEOIR TACA IS FEARR: Penelope Cruz in “Vicky Cristina Barcelona” (The Weinstein Company)

BUNSCRIPT SCANNÁIN: Dustin Lance Black as “Milk” (Focus Features)

SCRIPT OIRIÚNAITHE SCANNÁIN: Simon Beaufoy as “Slumdog Millionaire” (Fox Searchlight)

PRÍOMHSCANNÁN BEOCHANA: Andrew Stanton as “WALL-E” (Walt Disney)

GEARRSCANNÁN BEOCHANA: Kunio Kato as “La Maison en Petits Cubes” (A Robot Communications Production)

STÍURADH EALAÍNE: Donald Graham Burt agus Victor J. Zolfo as “The Curious Case of Benjamin Button” (Paramount agus Warner Bros)

DEARADH FEISTIS: Michael O’Connor as “The Duchess” (Paramount Vantage, Pathe agus BBC Films)

SMIDEADH: Greg Cannom as “The Curious Case of Benjamin Button” (Paramount agus Warner Bros)

CINEAMATAGRAFAÍOCHT: Anthony Dod Mantle as “Slumdog Millionaire” (Fox Searchlight)

GEARRSCANNÁN BEOGHNÍMH: Jochen Alexander Freydank as “Spielzeugland (Toyland)”

GNÉCHLÁR FAISNÉISE: James Marsh agus Simon Chinn as “Man on Wire” (Magnolia Pictures)

GEARRSCANNÁN FAISNÉISE: Megan Mylan as “Smile Pinki”

ÉIFEACHTAÍ FÍSE: Eric Barba, Steve Preeg, Burt Dalton agus Craig Barron as “The Curious Case of Benjamin Button” (Paramount agus Warner Bros)

EAGARTHÓIREACHT FUAIME: Richard King as “The Dark Knight” (Warner Bros)

MEASCADH FUAIME: Ian Tapp, Richard Pryke agus Resul Pookutty as “Slumdog Millionaire” (Fox Searchlight)

EAGARTHÓIREACHT SCANNÁIN: Chris Dickens as “Slumdog Millionaire” (Fox Searchlight)

BUNSCÓR: A.R. Rahman as “Slumdog Millionaire” (Fox Searchlight)

BUNAMHRÁN: “Jai Ho” ó “Slumdog Millionaire” (Fox Searchlight), ceol le A.R. Rahman, focail le Gulzar